به گزارش خبرنگار میراث آریا، محسن نجفی در تشریح وضعیت بحرانی درختان کاج این منطقه اظهار کرد: وجود درختان کهنسال و خشکیده در محورهای پرتردد مجموعه، به پدیده‌ای بحرانی و خطرآفرین تبدیل شده بود. تداوم خشکسالی‌های سنواتی در کنار شور و تلخ شدن سفره‌های آب زیرزمینی، فرسودگی این درختان را تشدید کرده و ریسک سقوط ناگهانی آن‌ها را به‌شدت بالا برده بود.

سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان مرودشت با اشاره به تاریخچه غرس این درختان افزود: انتخاب گونه کاج در دهه‌های گذشته به دلیل ریشه‌های سطحی و ضعیف آن صورت گرفته بود تا به لایه‌های باستانی و زیرین آسیب نرساند، اما همین ویژگی در شرایط کم‌آبی فعلی، باعث سستی مضاعف و ریشه‌کن شدن بسیاری از آن‌ها شده است.

او ضمن تأکید بر شفافیت اقدامات اخیر تصریح کرد: با هماهنگی اداره‌کل میراث‌فرهنگی استان و پس از طی فرآیند قانونی، پیمانکار واجد شرایط برای جمع‌آوری و انتقال درختانی که از قبل دچار افتادگی شده و منظر عمومی را مخدوش کرده بودند، مشخص شد تأکید می‌کنیم که هیچ درختی برش داده نشده و تمامی موارد جمع‌آوری شده، درختانی هستند که پیش‌تر از ریشه جدا شده بودند.

نجفی در خصوص موضوع واکاری درختان گفت: اگرچه مصوبات شهرستانی بر جایگزینی درختان تأکید دارد، اما با چالش جدی ضوابط میراثی مواجه هستیم؛ چرا که کاشت هرگونه گیاه یا درخت جدید در عرصه و حریم درجه یک میراث جهانی ممنوع است. این تعارض قانونی میان نیاز به فضای سبز و محدودیت‌های حفاظتی، دغدغه‌ای است که به دنبال راهکار کارشناسی برای آن هستیم.

سرپرست اداره میراث‌فرهنگی، گردشگری و صنایع‌دستی شهرستان مرودشت در پایان خاطرنشان کرد: حذف این بقایای خشک، علاوه بر ارتقای ایمنی جانی زائران و گردشگران، از وقوع آتش‌سوزی‌های احتمالی در محوطه پیشگیری کرده و هویت منظری این اثر جهانی را سامان‌دهی می‌کند.

انتهای پیام/